ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา กรณีเงินได้ของครูสัญชาติอเมริกันที่เข้ามาสอนหนังสือในประเทศไทย

         1. กรณีครูฯ ได้ทำสัญญารับจ้างสอนหนังสือกับโรงเรียนฯ โดยมีระยะเวลาการจ้างตามสัญญาไม่เกิน 2 ปี นับแต่วันแรกที่ครูฯ ได้เดินทางเข้ามาในประเทศไทยเพื่อวัตถุประสงค์ในการสอนและไม่มีเจตนาใด ๆ ที่ จะอยู่ในประเทศไทยเพื่อจุดมุ่งประสงค์ในการสอนหนังสือเกินกว่าระยะเวลานี้ ค่าจ้างสอนที่ครูฯ ได้รับในช่วง ระยะเวลา 2 ปีนี้ ถือเป็นเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(1) แห่งประมวลรัษฎากร แต่ได้รับยกเว้นไม่ต้องเสีย ภาษีเงินได้ในประเทศไทย ทั้งนี้ ตามข้อ 23 แห่งอนุสัญญาฯ ประกอบกับมาตรา 3 แห่งพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 18) พ.ศ.2505 ครูฯ จึงไม่มีหน้าที่ต้อง เสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาจากเงินได้ดังกล่าวในประเทศไทยแต่อย่างใด
         2. หากครูฯ มีความประสงค์จะอยู่สอนต่อไปในประเทศไทยหลังจากระยะเวลา 2 ปีสิ้นสุดลงแล้ว ถือว่า มีเจตนาที่จะอยู่เกินกว่าระยะเวลา 2 ปี ดังนั้น จึงต้องนำเงินได้ทั้งหมดจากการสอนในระยะเวลา 2 ปีแรกมา คำนวณเพื่อเสียภาษีในประเทศไทยด้วย กรณีนี้ไม่ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ในประเทศไทย แต่อย่างใด
         3. หลักฐานที่จะนำมาแสดงเพื่อยืนยันว่า ครูฯ เป็นผู้มีสิทธิได้รับยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา เช่น หลักฐานแสดงความเป็นผู้มีถิ่นที่อยู่ทางภาษีในสหรัฐอเมริกาก่อนหน้าที่จะเข้ามาในประเทศไทยเพื่อ จุดมุ่งประสงค์ในการสอน หลักฐานวุฒิการศึกษาที่แสดงว่ามีคุณสมบัติเหมาะสมสำหรับการสอนวิชาตาม ที่กำหนดไว้ในสัญญาจ้าง หลักฐานการเดินทางเข้ามาในประเทศไทยจากสำนักงานตำรวจตรวจคนเข้าเมือง เพื่อจุดมุ่งประสงค์ในการสอน (ตราประทับการเดินทางเข้าประเทศไทยในหนังสือเดินทาง) และหลักฐาน เกี่ยวกับระยะเวลาการว่าจ้างสอนในสัญญาจ้างสอน
         4. หากเป็นที่แจ้งชัดว่า ครูฯ ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ในประเทศไทย ตามข้อ 23 แห่งอนุสัญญาฯ โรงเรียนฯ ไม่มีหน้าที่ต้องยื่นรายการภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่าย ตามแบบ ภ.ง.ด.1 แต่อย่างใด
         5. กรณีถูกหักภาษี ณ ที่จ่ายไว้เกินกว่าจำนวนที่ต้องเสีย ครูฯ มีสิทธิขอคืนภาษีที่ชำระไว้เกินได้ โดยการยื่นคำร้องขอคืนตามแบบ ค.10 ต่อเจ้าพนักงานประเมินภายใน 3 ปี นับแต่วันสุดท้ายแห่งปีซึ่งได้ถูกหักภาษีเกินไป ทั้งนี้ ตามมาตรา 63 แห่งประมวลรัษฎากร